von Heimatdichter Otto Wobbe aus Greifswald, 1868–1945
Bi’n groten Steen von’t Hünengraff
Sitt ick wiedaf von dei Welt – wiedaf.
In Blag un Gold lütt Lewark singt
An’n Häben, hat dei wedderklingt.
De sture Eeekbom näben mi
De knarrt sin’ eegen Melodie,
Wenn Frühjohrsluft em strakelt sacht,
Un Starmatz up sin’ Telgen lacht.
Mit ees – wat rükelt dat hier schön!
Stüh, kiek: dei Veilchen uck all blöhn!
Un up dei Steen von’t Dodenmal
Löppt Spenn und Käwer up un dal.
Un ut dei Firn so hell un fien
Dor summt un klingt dörch
Sünnenschien
Un Lewarkjuwel Klockenschlag:
’t is Uperstahn! ’t is Osterdag!
